PETROVČIĆ
ISTORIJAT
Petrovčić je, uglavnom, prema popisu Smičiklasovom, ostao nezabeležen. Teško je videti odakle su mu naseljeni stanovnici i ako se u hronikama i beleškama istog i drugih pisaca kaže da je Marija Terezija dala Petrovčić, pod imenom Petrovci - Tolinci, Vuku Isakoviću za naseljavanje njegovih vojnika. Prezime Isaković postoji i danas u selu Dobanovcima, dok se priča da je u Kereku živeo knez zemunskog vlastelinstva 1730. godine. Između Petrovčića i Ugrinovaca u ataru postoji potes Sakule, beležen još 1308. godine, a kasnije se pominje kao naselje 1713., a 1733. kaže se da je imao 21 dom sa nesložnim glavama i nabrajaju se 7 prezimena od kojih ima i stanovnika Petrovčića. Petrovčić je postao od raseljenog sela, zbog ,,lažije i zločesti". U Kereku je živela porodica Ljubinković i Nedeljković. 1736. bilo je 24 porodične starešine registrovanih kao poženjenih i sa jednim udovičkim domom. Zabeležen je 1404. godine kao Petrovci, kod Jarčine.
Pored današnjeg sela Petrovčića bila su još 2 naselja, i to naselje Kerek, severozapadno prema Deču i, sasvim zapadno, takođe raseljeno selo Tolinci, po kome i danas potes nosi istovetno ime. U centru ta tri stara razrušena temelja nekadašnjih naselja danas je selo Petrovčić.
U kratkom izvodu iz građe Dušana Popovića o Petrovčiću i Tolincima vide se prezimena koja su ostala od popisa na nemačkom jeziku i iz kojih se naziru mnoga stara prezimena iz ovog kraja i otkriva često seljenje u ovom starom pograničnom pojasu. Građa Dušana Popovića govori da su Kerek i Tolinci raseljeni između 1734. i 1756. godine, a Petrovčić naseljen 1739. - 1740. godine.
TOLINCI - Zabeleženi su (kao Tobinci) 1702. Godine 1734. imali su Tolinci 19 domova. Ljudi su bili nesložni a mnogi „velmi razvršćeni i zlu udobroprevrtni". Bilo im je zapoveđeno da se zajedno sa seljacima iz Progara, presele u blizinu Živače i da tu naprave jedno selo i crkvu. To im je odobrio i vlastelin. Izgleda da se nisu sporazumeli sa seljacima iz Progara nego su se preselili u Dobanovce n to tek 1743./4. godine. 1736. imali su Tolinci 21 porodičnog starešinu, 6 oženjenih braća ili sinova, 8 neoženjenih odraslih braća ili sinova, i dve udovice sa posedom. Tolinci su danas potes između Petrovčića i Progara.
Pred drugi svetski rat selo Petrovčić imalo je ukupno 937 stanovnika, od čega svega 22 nepoljoprivrednika. Bilo je 14 ljudi koji su se ubrojavali u seosku inteligenciju koja u mestu živi, ne računajući onu omladinu na školovanju u gradu. U ovu računicu nije ušao ni onaj deo omladine na zanatima i ostalim zanimanjima. U Petrovčiću je živelo 880 Srba, 39 Cigana, ostalih je 6, a Nemaca 4. Prosečno je u Petrovčić dolazilo sezonskih radnika i risara preko 200 sa svih strana.
U Petrovčiću je atar velik. Obližnje šume su Draža i Zabran, koji je bio kraljevo lovište. Kroz atar ide tvrdi kameni put u dužinm od 7 km, a ostalo su letnji putevi. Pruga je udaljena 8 km prema Surčinu. Reke bliže od Save nema, koja je udaljena putem 19 km, a preko nešto manje. Regulacije i kanali u ataru, ne računajući sasvim male, iznose 12 km. Atar se graniči sa potesima sela Bečmena, Dobanovaca, Deča, Karlovčića i Ašanje.
Selo je imalo jednu školu sa dve učionice. Drugih kulturnih ustanova nije bilo. Najbliži lekar i apoteka su u Surčinu, udaljenom 9 km. Oslonac na trgovišta je u Obrenovcu, Surčinu, Zemunu i Beogradu. Proizvodnja je poljoprivredna. Selo je imalo crkveni odbor Istočno pravoslavne crkve i jednu versku sektu Nazarena.
U selu nije bilo predratnih kolonista.
Po građi Dušana J Popovića
Petrovčić — 1727. bio je pustara. Javlja se prvi put 1756. sa 20 domova. 1766. imao je 31 dom, 1774. 38, 1791. 44 doma sa 225 duša. Od 1774. do 1791. umnožio se broj stanovnika sa šest porodica iz Srbije; a od 1791. do 1810. sa dve porodice iz zapadnih krajeva. 1810. imao je 43 doma, a 1808. 258 duša.
Potesi: Sakule, Petrovac, Šodol, Zimovnik, Pustara.
Vrh strane
