Istorijat sela Dobanovaca
U literaturi Dušana Popovića za selo Dobanovce stoji da je veoma staro naselje. Bilo je važno i bogato u hajdučko vreme, kada je u Posavini polegao sa svojim hajducima, kasnije legendarni junak prebegao iz Srbije, Vuk Isaković. Takvo prezime je i danas u selu Dobanovcima. Prema ovoj literaturi beleži se najstariji datum pre 6 00 godina. Radi se o naselju pod nazivom Maletinci. Danas u dobanovačkom ataru jedan je potes sa imenom takvog naselja. Drugi put isti pisac beleži sa korišćenjem svih izvora da je mesto naseljeno u podgoričkoj nahiji sa nestalim naseljem Sombor i Račom 1583 . godine, a kasnije daje građu kako su se Dobanovci razvijali. Ostalo je u knjizi o Dobanovcima iz 18 veka. Interesantan je deo koji beleži 1702 . – 1716 . , kada se počinju Nemci doseljavati, posle tridesetogodišnjih ratova u Zemun, a delimično u okolna sela tadanjeg vlastelinstva koje je držao bavarski grof i to: Dobanovce, Surčin, Bečmen. Marija Terezija je na granici primala sve koje može pretvoriti u zid od leševa i koji su obećavali i bili pred uslovima vezani da čuvaju Austriju od Turaka. Trajalo je to oko 90 godina 18 . i 19 . veka. 1736. godine zabeleženo je da su Dobanovci spadali pod barona Bernata. U doba velikih doseljavanja iz Like, Korduna i Banije, takođe graničarskog pojasa između 1756. i 1766. godine, niko se ne doseljava u Dobanovce. Pre i posle toga nije tako. Selo mora da nije bilo sa dovoljno regulisanim statusom o vlestelinstvu. U ostalim vremenskim razdobljima doseljavaju se porodice iz ,,zapadnih krajeva" sa prezimenima: Zaklan, Krajinović, Vlaisavljević, Došen, Vranješ. U Jakovo Dobrići i tako dalje.
Kasnije se Dobanovci pominju kao, na primer, 1774. godine, ne kao deo zemunskog vlastelinstva, nego ceo predeo od Dobanovaca severno pripadao je vojačkom vlastelinstvu. Od 1774. do 1791. godine beleži se da je iz Srbije u Dobanovce naselilo 7 porodica, a sa Korduna, Like i Banije 13 porodica. Takvi podaci se još dva puta ponavljaju u sličnim cifarskim nabrajanjima i lako prepoznaju prema prezimenima. Znači, poreklo sela je u svom razvoju naselja počelo srpskim stanovništvom iz Srbije, zapadnih krajeva, (Like, Korduna, Banije) sa Vojne krajine. Nemci su naseljavali selo slično kao što je Bečmen i Surčin. Slovaci su došli iz Kisača. Ime jednog potesa ,,Horvatske livade", nagoveštava da su tu možda živeli Hrvati. A potesi Poloj, da su tu doselili graničari iz sela Poloja sa reke Korane od Hrvatskih Karlovaca sa Korduna.
Kasniji period 19. veka po literaturi nije obiman. Beleži se u časopisu Zbornik Matice Srpske u doba Ticanove bune na Fruškoj Gori, da su neki dobanovački Cigani požurivali da treba ići sa Ticanom i to što se pre može. Po ovome sudeći u to vreme je i ovo mesto radilo pod uslovima onih mesta od kojih je i buna počinjala. Istina, ovo je bila granica, a ono paorija. Mesto je služilo za zemljoradnju, davalo danak kroz ratovanja za cara, čuvalo granicu i radilo. Osećalo se strujanje srpskih ustanaka preko Save, ali u svemu tome je proteklo skoro 150 godina, teške zavisti i potčinjavanje volji Austriji i vojskama koje su dopirale do čardaka na Savi. Braća su se menjala u svojim ulogama kroz ovo vreme. Jedan je išao pod pušku, a drugi u brazdu i tako iz decenije u deceniju. Mirno se radilo i živelo u patrijarhalnim zadrugama do pred prvi rat.
Selo Dobanovci spada u najveća i bogata sela u Sremu. Površina zemljišta u ataru iznosi preko 6.500 jutara zemlje. Površine pod šumama nema kao ni pogodnih ispusta za pašnjake. Sve je pod kulturama različitih žitarica i sa dosta dobro razvijenim povrtarstvom.
Potesi: Vraštinac, Majur, Maletinci, Pustara, Horvatske livade, Nastine salašine, Plavšićeva bara, Leje, Šuradske međe, Poloj, Kriva bara, Kamenje, Banovački vrtlog, Breg, Bele Ornice.
Po građi Dušana J Popovića
Dobanovci — Zabeleženi su 1404. 1583. — 5. zabeleženi su kao selo u zemunskoj nahiji. Zabeleženi su kao naseljeni i 1702. Te godine imao je u Beški svoj vinograd Luka Filipović. Zabeleženi su kao naseljeni i 1713. 1733. zabeleženo je u Dobanovcima 46 glava, a 1734. 30 domava, 1736 imali su 26 porodičnnh starešina, osam oženjenih, i četiri neoženjena odrasla brata ili sina, i četiri udovice. 1756. su Dobanovci već jako naselje od 100 domova. Broj domova nije se pojačao za narednih deset godina; ostao je isti, ali su narednih godina opet znatno napredovali. 1774. imali su 158 domova. 1791. imali su 173 doma sa 1411 duša. Od 1774. do 1791. naselilo se sedam porodica iz zapadnih krajeva, a od 1791. do 1810. 13 porodica iz Srbije. 1811. naselilo se 8 porodica iz zapadnih krajeva. 1810. imali su 178 domova, a 1808. 1500 duša.
Potesi: Vraštinac, Majur, Maletinci, Pustara, Horvatske livade, Nastine salašine, Plavšića bara, Leje, Šuradske međe, Poloj, Kriva bara, Kamenje, Banovački vrtlog, Breg.
Vrh strane
