Surčin se prostire na jugoistočnom delu Srema, u zagrljaju izdašnih sremskih oranica, nedaleko od naše prestonice, koja je ovom naselju udahnula prepoznatljiv život. Prema nekim istorijskim podacima, Surčin se kao naselje pominje 1404. godine, ali je nepoznato ko su njegovi prvi stanovnici. Veruje se međutim da je ovaj kraj bio naseljen još u rimsko doba, o čemu svedoče brojni arheološki nalazi na području današnjeg Surčina. Prvi stanovnici Surčina bili su Srbi, doseljenici iz Srbije, koji su uzmicali pred turskom najezdom.
Prva osnovna škola u Surčinu pod nazivom „Srpska narodna osnovna škola" osnovana je 1802. godine. Prema nekim istorijskim podacima, nastavu je te školske godine pohađalo dvadeset učenika. Nastava se održavala u zgradi sagrađenoj od naboja, to jest od građevinskog materijala kojeg je u Surčinu bilo u izobilju. Prvi učitelji bili su sveštenici.
U ovom mestu je godine 1859. osnovana posebna hrvatska škola, a uskoro zatim je otvorena i nemačka osnovna škola. Takvo stanje u surčinskom školstvu, potrajalo je za vreme bivše Austrougarske monarhije i u periodu od 1918. do 1944. odnosno za vreme kraljevine Jugoslavije i njenog raspada u Drugom svetskom ratu.
U letopisu ove škole zabeleženo je između ostalog da je 2. avgusta 1904. godine održana sednica školskog odbora, za čijeg je predsednika izabran Jefta Matić. Prema njegovim rečima, školske 1904/1905 u prvi razred dvorazredne srpske škole upisano je 66 dece, u drugi razred 55 učenika, u treći 58 i u četvrti 26 đaka. Na toj je sednici kao poseban problem istaknut nedostatak školskog prostora.
Vredan je pomena i podatak daje u periodu od 1922. do 1926. godine u Surčinu postojala građanska škola (Viša narodna škola), koja je, kako stoji u letopisu, zabeležila samo četvorogodišnji rad.
U vihoru Drugog svetskog rata škola u Surčinu jedno vreme nije radila, ali je svoj razvojni zamah doživela u poratnom periodu. Zabeleženo je takođe da je ova škola školske 1944/1945. godine radila kao četvororazredna, a godine 1946. u Surčinu se osniva Progimnazija koja je imala tri razreda i koja je naredne školske godine dobila naziv Nepotpuna gimnazija.
Posle oslobođenja od nemačkog okupatora u Surčinu je od bivših srpskih i hrvatskih škola osnovana zajednička osnovna škola.
Glavni izvršni odbor Autonomne pokrajine Vojvodine odlučioje 22. avgusta 1950. godine da se u Surčinu otvori osmoljetka sa srpskim nastavnim jezikom. Novoosnovana škola je započela svoj rad 10. septembra 1950. godine. Savet za prosvetu opštine Surčin doneo je 10. oktobra 1958. godine da se škola nazove imenom našeg velikana, reformatora srpskog jezika i pravopisa Vuka Karadžića. Te školske godine OŠ „Vuk Karadžić" je imala 17 odeljenja u kojima se školovalo 612 učenika. Zbog prevelikog broja učenika i neodgovarajućeg školskog prostora odlučeno je da se u Surčinu osnuje nova škola pod nazivom „22. oktobar". Tako je iz Osnovne škole „Vuk Karadžić" izrasla nova škola. Od godine 1967. u Surčinu rade dve samostalne osnovne škole. Te godine Osnovna škola „Vuk Karadžić" je imala 900 učenika, 13 učitelja, 1 vaspitača i 4 profesora.
Neophodno je svakako navesti i to da je u poratnom periodu, to jest od 1950. do 1952. godine prvi direktor osnovne škole bio Lazar Jovanović, a od 1953. do 31. marta 1975. tu odgovornu dužnost obavljao je Dimitrije Nikolić. U periodu od 01. aprila 1975. do 02. novembra 1977. godine dužnost direktora vršio je Lazar Marković, a od 03. novembra 1977. do 19. aprila 1978. godine na toj dužnosti bio je Dušan Korica. 20. aprila 1978. za direktora je izabran Mihailo Ćoso, koji je tu dužnost obavljao u dugogodišnjem periodu, odnosno do 2001., kada je za vršioca dužnosti direktora izabran Slobodan Kolešan. Dužnost direktora Osnovne škole „Vuk Karadžić" sada obavlja Dragojle Sekulić.
Nova školska zgrada, u kojoj se danas održava nastava sagrađenaje 1973. godine. Reč je o savremenoj zgradi, koja je tada ubrana u najsavremenije školske zgrade u Srbiji. Zahvaljujući novograđenoj školi u Surčinu je od tog vremena do današnjih dana pešno ispisivana razvojna stranica školstva. Škola je naime u redovnoj nastavi i u vannastavnim aktivnostima učenika zabeležila izvanredne rezultate u vaspitno-obrazovnom radu.
Školska zgrada sa svojim izgledom i lepotom upadljivo ističe i pleni pažnju Surčinaca i namernika, ona ima 18 učioni, 4 kabineta, biblioteku, svečanu salu, fiskulturnu salu, sportske terene i druge prateće objekte za izvođenje nastave. U školi je organizovana kabinetska nastava. Opremljenost škole nastavnim sredstvima je zadovoljavajuća.
Novosagrađena školska zgrada, njene savremeno opremljene učionice i kabineti označili su novo poglavlje u razvoju surčinskg školstva, u njegovom svekolikom napretku.
Školske 1975/1976. godine u Surčinu se, uz novosagrađenu šolsku zgradu nastava održava i u još jednoj staroj školskoj zgradi. Međutim, od početka naredne školske godine svi učenici se obrazuju u novoj školskoj zgradi, a sledeće školske godine 1978./1979. u školi je uvedena kabinetska nastava.
U razdoblju od 1978. do 1985. godine Osnovna škola „Vuk radžić" u Surčinu svake godine je imala po 24 odeljenja redovne nastave, zatim 3 grupe predškolskog uzrasta i 1 odeljenje produženog boravka. Broj učenika se u pomenutom periodu neznatno smanjivao, ali on nije bitno uticao na organizaciju vaspitno-obrazovnog rada u ovoj školi.
U proteklom periodu do punog je izražaja došla i kulturna delatnost učenika i nastavnika osnovne škole, to se posebno ogledalo u svim manifestacijama priređenim u ovom mestu. Prosvetni radnici i učenici su godinama nosioci kulturnih zbivanja u Surčinu, o čemu najbolje svedoče brojne priredbe priređene u školi i proslave povodom značajnih godišnjica iz naše kulture i prošlosti.
Učenici su se posebno uspešno ogledali na brojnim sportskm susretima, na takmičenjima horova na području opštine Zemun i grada Beograda, kao i na takmičenjima učenika iz pojedinih nastavnih predmeta. Zapažene rezultate zabeležili su takođe i članovi folklorne, dramske, recitatorske i likovne sekcije i podmladak Crvenog krsta.
Godine 1987. škola je priredila prigodnu svečanost povodom 200 godina od rođenja Vuka Karadžića, čije ime s ponosom nosi.
Nije na odmet napomenugi da je školske 1993./1994. godine nastavu u zgradi ove škole počeli pohađati i učenici Osnovne škole „22. oktobar", čija je zgrada izgorela u požaru do temelja, pa je razumljivo da su se time pogoršali uslovi za vaspitno-obrazovni rad u OŠ „Vuk Karadžić", što se posebno i danas ogleda u teškoćama oko organizovanja dodatne i dopunske nastave, kao i u pogledu brojnih vannastavnih aktivnosti učenika. Nadamo se da će se uskoro ove teškoće u vaspitno-obrazovnom radu prevazići pošto je nedavno položen kamen temeljac nove školske zgrade OŠ „22. oktobar" čiji se završetak očekuje u narednoj školskoj godini.
Uprkos pomenutim teškoćama škola je beležila zapažene rezultate u vaspitno-obrazovnom radu i na brojnim takmičenjima učenika priređenim u opštini Zemun, na nivou grada Beograda, a pojedini učenici su se ogledali sa svojim vršnjacima na republičkim takmičenjima.
Ratna zbivanja devedesetih godina i raspad bivše Jugoslavije imali su svog odraza i u ovoj školi u pogledu povećanog broja učenika, dece koja su izbegla sa ratom ugroženih područja.
Tako je todine 1992. broj učenika u ovoj školi povećan za stotinak prognane dece od prvog do osmog razreda, učenika koji su se uprkos doživljenim ratnim teškoćama uspešno snašli u novoj sredini i postigli zapažene uspehe u učenju.
Uspešni vaspitno-obrazovni rezultati škole plod su istrajnog, nesebičnog i stručnog rada prosvetnih radnika, koji su utkali svoje znanje i umeće u vaspitanje i obrazovanje brojnih generacija Surčinaca. Posebno je vredno napomenuti i to da su bivši učenici ove škole uspešno nastavili obrazovanje u brojnim beogradskim srednjim školama, a među njima ima i onih koji su stekli fakultetsko obrazovanje i postali ugledni javni radnici na raznim poljima društvenih delatnosti.
Na stranicama letopisa škole zabeleženo je i sledeće: školske 1994./1995. godine u školi nastavu je pohađalo 753 učenika, raspoređenih u 24 odeljenja i to po 12 mlađih i starijih učenika. Pojedina odeljenja su mnogobrojna, što je dodatna poteškoća u vaspitno-obrazovnom radu. Vaspitno-obrazovni rad je organizovan u dve smene.
Devedesetih godina učenici ove škole zadržavali su se približno na istom broju, a njihov rad u školi pratile su takođe slične poteškoće, među kojima posebno valja izdvojiti nastojanja kolektiva škole da unapredi vaspitno-obrazovni rad pomoću novih oblika rada i opremanja škole novim učilima, nastavnim sredstvima.
U tom periodu učenici su takođe postigli vredne rezultate u učenju i na takmičenjima priređenim u opštini Zemun i u gradu Beogradu.
Sa radošću i posebnim zadovoljstvom izdvajamo i to da je u ovoj školi, kao i u drugim vaspitno-obrazovnim ustanovama širom Srbije, 27. januara 2000. godine na svečan način obeležena školska slava - Sveti Sava.
Protekle školske godine nastavu je pohađalo 729 učenika, raspoređenih u 24 odeljenja. U mlađim razredima nastavu su izvodili 10 nastavnika razredne nastave i 2 profesora, a u starijim 5 nastavnika i 17 profesora. Pomenuta kadrovska struktura nastavnog kadra dobra je osnova za uspešan vaspitno-obrazovni rad i u ovoj školskoj godini.
Vrh strane
